Riznica

Prof. dr Dragoljub Petrović rođen je 1935. godine, u Kosoru, kod Podgorice, a 1945. kolonizovan je u Zmajevo (kod Novog Sada). Studije na Filozofskom fakultetu, na Grupi za južnoslovenske jezike i jugoslovenske književnosti, okončao 1960. godine. Po odsluženju vojnog roka i kraćeg radnog perioda u osnovnoj školi na Bioču (krajem 1961. i početkom 1962), upisao se na postdiplomske studije na istom fakultetu; magistarski rad pod naslovom „Glasovni sistem rovačkog govora“ odbranio je januara 1964, kao prvi magistar na Univerzitetu u Novom Sadu. Doktorsku disertaciju „O govoru Zmijanja“ odbranio je 18. januara 1971. godine. Godine 1972. izabran je za docenta, 1977. za vanrednog profesora, a 1982. za redovnog profesora na predmetu Dijalektologija srpskohrvatskog jezika; skoro dve decenije predavao Fonologiju srpskog jezika. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Bezobrazno narodno predanje o imenu sela Zagrađe

Verovatno ne postoji ni jedan meštanin Zagrađa i Trudelja koji ne znaju zašto im se sela tako zovu. Ipak, sasvim sigurno niko ne zna kada su te legende o imenima ovih mesta nastale, kao i ko ih je zapisao. Ovaj tekst ima zadatak da to osvetli, jer veoma mali broj ljudi iz našeg okruženja (samo nekolicina hroničara, etnografa i istoričara) to zna...

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Na današnji dan, 6. maja 1818. godine, u manastiru Vraćevšnica počela je sa radom skupština koja je donela odluku o proglašenju Kragujevca prestonicom Kneževine Srbije. U spomen na ovaj događaj, grad Kragujevac slavi 6. maj kao Dan grada.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

 

Davne 1981. godine upisavši Filološki fakultetu Beogradu nisam ni slutio da ću tada postati omiljeni student jedne divne, prepametne i ugledne profesorke. Naime, zavolela me je prof. dr Radmila Pešić, sa Katedre za narodnu književnost, jer sam imao dva „jaka aduta“, prvo - muški student (smučile joj se „praznoglave“ devojke - studentkinje, kojima je fakultet obilovao) i drugo – Rudničanin sam ( to je saznala na prvim vežbama)!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

 

Miladin Stevanović je rođen 15. januara 1928.godine u selu Velereč kod Gornjeg Milanovca. Učesnik je NOB-a, jedan od najmlađih učesnika i komandir voda na Sremskom frontu, gde je i ranjen u glavu, ali mu metak nikad nije izvađen. Po završetku rata završio je Pravni fakultet u Beogradu, a kasnije i doktorirao iz oblasti istorije.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Prema turskim pisanim izvorima iz 15-og i 16-og veka Jarmenovci su imali po tri popa, a 1475.godine to su bili: pop Bratko, pop Nikola i pop Radonja. U prvoj polovini 19. veka dužnost paroha obavljao je pop Jovan Krstić, a njega je nasledio njegov sin Ananije. U to vreme parohijani iz cele Gornje Jasenice su se krštavali i venčavali u manastiru Nikolje, ali i u privatnim kućama (prema kazivanju meštana)...

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

 

DVORAC KOJI SU SRBI MRZELI Narod ga je sagradio za Obrenoviće, koji nikada u njemu nisu prespavali, ali ih je stigla NARODNA KLETVA

Piše:N.Dž, Blic

Napaćeni i osiromašeni narod Rudničko-takovskog okruga skoro dve godine je danju i noću bio teran da radi na podizanju najomraženijeg dvorca u Srbiji kako bi što pre bio predat na poklon Dragi i Aleksandru Obrenoviću. Kraljevski par nikad nije ni prenoćio u njemu, a onda je dvorac spaljen do temelja, piše blic.rs.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Viši sud rehabilitovao četnika Milorada Hadžića, ubijenog 1943. kod Milanovca

 

Hadžić, iz sela Jablanica, mučki likvcidiran kod Gornje Šatornje, pod Rudnikom

RAVNO 74 godine posle svoje ničim zaslužene smrti, četnik Milorad Hadžić (rođen 1893.) iz Jablanice, kod Gornjeg Milanovca, „dočekao“ je pravdu. Mučki, bez ikakve presude i bezrazložno su ga 8. aprila 1943. likvidirali partizani u zaseoku Vojkovci kod Gornje Šatornje, pod Rudnikom, te proglasili „narodnim neprijateljem“ – iako je dokazano spasavao živote partizana! Posle rata, Komunistička partija je njegovoj porodici oduzela veći deo poseda. Sada, rehabilitovao ga je Viši sud u Čačku.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

NOVA ZNANjA O SOLUNSKOM PROCESU


PRVI put, spisi dr Miloša Bogićevića srpskog kontroverznog diplomate, (rođen u Beogradu 1876. a misteriozno umro u Berlinu 1938.) prevedeni su na srpski i sabrani u knjigu „Solunski proces, jun 1917.“ Nova su to saznanja o tom još nerazjašnjenom istorijskom događaju važnim za Srbiju, objavljena u ediciji „Srbija i Balkan“ Biblioteke „Braća Nastasijević“ iz Gornjeg Milanovca.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

 

       Krajem VI i početkom VII veka Srbi definitivno naseljavaju prostore južno od Save i Dunava, čime dolazi do definitivnog sloma vizantijske odbrane na ovim rekama, kao i početak razvoja srpskih zemalja na ovim prostorima. U periodu ranog srednjeg veka, za sada, skoro da nema pomena današnjeg rudničko-takovskog kraja, tako da ostaje nepoznanica zauzimanja ovog prostora od strane Srba.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Strana 1 od 13

 

 

 

 

 

 

Go to top