Rudničko-kačerski hroničari (13): Aleksandar Damjanović i njegovo planinarstvo

Aleksandar Damjanović iznad Mise Aleksandar Damjanović iznad Mise foto Arhiv autora


Rudničke transverzale – staze izazova i ljubavi

 

Dipl. ing. Aleksandar Damjanović rođen je u Beogradu, gimnaziju završio u Novom Sadu, diplomirao na Tehnološkom fakultetu u Beogradu. Radio u privredi, ali i kao profesor srednje škole. Uporedo se bavio i sportom, fudabalom, bio omladinski reprezentativac Jugoslavije, sudija, kontrolor suđenja, delegat...

Ipak, prva ljubav mu je bila planinarstvo. Od 1956.godine obišao sve vrhove u SFRJ, vodio planinare od Bugarske, Rumunije, Mađarske, Ukrajine, Španije, Maroka, sve do Turske, Sirije, Libana, Iraka...Bio načelnik Planinarskog saveza Srbije, predsednik Planinarskog saveza Vojvodine. Sportski savez Srbije proglasio ga je za Zaslužnog sportistu u oblasti planinarstva. To znanje je tada prvi put dodeljeno jednom planinaru.

 

Korice Damjanovićeve knjige

 

Objavio knjige: „Planine i oko njih“ (od Cera i Gučeva do Suvobora i Rajca, 1997.god.), „Fruškoj gori s ljubavlju“ (2000.god.), „ Upoznaj Divčibare“ (2002.god.). Stalnim dolaskom na Rudnik i „zaljubljivanjem u njegove lepote“ 2006.godine objavljuje „Upoznaj Rudnik i Takovski kraj“, odakle i objavljujemo dva zanimljiva poglavlja – o rudničkim transverzalama i planinarskoj kući „Ratko Kuruzović“ (str. 107-109).


Uopšteno o planinarskim transverzalama

Planinarska transverzala je vezni put koji spaja više karakterističnih tačaka na jednoj ili više planina. Međutim, transverzale mogu biti i tačkaste – sa nepovezanim kontrolnim tačkama. Transverzale osnivaju i održavaju planinarska društva na terenu na kome deluju, obično na najbližim planinama. Neke transverzale osnivaju i održavaju gradski, regionalni, pa čak i republički planinarski savez.

Transverzale povezuju vrhove planina, planinarske domove, istorijska mesta i spomenike, prirodne retkosti i zanimljivosti, pa se obilazak planinarskih transverzala, može nazvati i nadgradnjom klasičnog planinarstva.

Transverzale se najčešće obeležavaju uobičajenom planinarskom markacijom – u crvenom krugu bela tačka. Sve transverzale imaju kontrolne tačke, koje mogu biti obavezne i nobavezne. Obavezne se moraju obići i tome dati jedan od dokaza predviđenih dnevnikom transverzale ( pečat, fotografija ili obilazak koji organizuje osnivač...). Nakon provere dokumentacije osnivač vraća planinaru overen dnevnik i daje prigodnu značku „osvojene“ transverzale...
Rudničke transverzale – staze izazova i ljubavi

 

Planinarska PTT kuća na Rudniku, foto:R. Karaulić

 

Planina Rudnik je najviša u Šumadiji, pa nije čudo što čak četiri planinarske transverzale imaju svoje kontrolne tačke na „krovu Šumadije“.

1. „Ustanička transverzala“, ide od Avale sve do Gučeva. Ima 22 kontrolne tače, a na Rudniku su KT4 (Cvijićev vrh/Veliki Šturac) i KT 5 (Ostrvica). Osnivač je Planinarski savez Srbije.

2. „Tragom palanačke čete i šumadijskog odreda“, transverzala koja ima 8 kontrolnih tačaka.Ide os Smederevske Palanke, preko Stragara, manastira Voljavče, Cvijićevog vrha, gde se i završava. Osnivač je PSD „Jasenica“ iz Smederevske Palanke.

3. Transverzala „Rudničke staze“, polazi od Ostrvice preko manastira Blagoveštenje, Voljavče i Vraćevšnice, ide na Mali Šturac i Cvijićev vrh, da bi završila u planinarskom domu PTT „Ratko Kuzurović“ kraj varošice Rudnik. Ova transverzala ima 10 kontrolnih tačaka i cela trasa je na planini Rudnik. Osnivač je planinarsko društvo „PTT“ iz Beograda.

4. Transverzala „Staze Drugog srpskog ustanka“, otvorena je na Cveti 2005.godine, ima 9 kontrolnih tačaka: manastir Vraćevšnica, Miloševa kuća, Mali Šturac, zaselak Gradovi, Spomenik Arseniji Lomi, crkva-brvnara u Ljutovnici, crkva-brvnara u Takovu, Takovski grm i crkva u Savincu. Osnivač je PSD „Rudnik“ iz Gornjeg Milanovca.

Turističko-planinarska kuća na Rudniku

Planinarska kuća koja se nalazi iznad centra naselja Rudnik nosi ime „Ratko Kuruzović“ i pod upravom je planinarskog društva „PTT“ iz Beograda.
Kuća je 2003.godine adaptirana i proširena, tako da danas ima prizemlje i sprat, dok je prvobitno imala samo prizemlje. Danas je u prizemlju hodnik, trpezarija, kuhinja, dva toaleta sa tušem, ostava i soba za dežurnog. Na spratu su tri sobe – dve veće i jedna manja, kao i toalet sa tušem.Kapacitet doma je oko 40 ležaja. Dom ima struju, a greje se na čvrsta goriva. Pored doma je zidano spremište za ogrev, a na tavanu spremišta je bivak u koji se može smestiti oko 20 planinara.

Do doma se može doći malim kolima pored fudbalskog igrališta, pa Dečjeg odmarališta, ili peške iz centra varošice...

 

Priredio: Radovan Karaulić

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Ocenite ovaj članak
(0 glasova)

 

 

 

 

 

 

Go to top