Riznica

Rudnička elegija Mira Paunovića

 

Miroslav D. Paunović je rođen1943.godine u Šumama kod Ivanjice. Završio je Višu pedagošku školu u Kruševcu (1969). U ustanovi za kulturno-obrazovnu delatnost „Kosta Novković“ U Čačku od 1971.godine je nastavnik srpskog jezika i jugoslovenske književnosti, rukovodilac centra za osnovno obrazovanje od 1974.god. do 1984.godine, direktor ustanove od 1984.god. do 2001.godine, kada odlazi u penziju.I danas živi u Čačku, čuva unuke i dalje piše pesme, priče, aforizme...Nabrojaćemo samo neke zbirke: „Brkati osnovci“ ( 1996), „Isticanje vremena“ ( 1997), „Živa bila“ ( 1998), „Ovi i oni“ (2000), „Jovan i Risto“ ( 2001), „Zbogom pameti“ ( 2002), „Vreme posle“ (2005), „Kafana kod Glavonje“ ( 2007), „Na dedinom krilu“(2015)...

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter


Vašar ili panađur je deo društvenog okupljanja koji se današnjom terminologijom može okarakterisati kao sajam. U prošlosti, ovakav vid okupljanja je bio jedan od najvažnijih društvenih događaja, a danas je vašar postao deo tradicije jer je izgubio svoju prvobitnu ulogu.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Na današnji dan, pre sto godina, u Nici je prestalo da kuca srce jednog od najpoznatijih srpskih vojskovođa, plodan vojni pisac, reformator srpske vojske i prvi đeneral srpske vojske koji je dobio čin vojvode, koji je ekvivalent činu feldmaršala u evropskim armijama.

Radomir Putnik je rođen 12/24. januara 1847. godine u Kragujevcu. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Kragujevcu, a u Beogradu je završio VI klasu Artilerijske škole, kako se tada zvala Vojna akademija. Tokom ratova Srbije protiv Osmanskog carstva 1876 – 1878. godine, Radomir Putnik je imao vatreno krštenje kao komandant Rudničke brigade I klase. U svojim pismima i izveštajima opisivao je veliku hrabrost naroda rudničkog, takovskog i gornjogružanskog kraja.

U nastavku vojne karijere bavio se uredništvom vojnog časopisa ,,Ratnik“, predavanjem taktike i đeneralštabne struke na Višoj školi Vojne akademije, pisanjem knjiga koje su za temu imale ulogu artiljerije u gradskim opsadama, služba đeneralštaba, vojske u mirnodopskim uslovima, kao i u vreme ratnog stanja. Zbog strogog i pravičnog odnosa prema vojsci, bez želje da se dodvorava bilo kome, pao je u nemilost kralja Milana, koji je naterao Putnika da ode u penziju, samo zato što je Putnik na majorskom ispitu, zbog neznanja i nespremnosti, oborio oficira koji je bio Kraljev miljenik.

U periodu penzije Putnik nije mirovao, pa je nastavio da utiče na izgradnju srpske vojske kroz pripreme oficira za majorski ispit. Posle Majskog prevrata 1903. godine, nepravda prema Putniku je ispravljena, pa je on unapređen u čin đenerala i postavljen na mesto načelnika Glavnog đeneralštaba. Nekoliko puta je bio i ministar vojni. Kao načelnik štaba Vrhovne komande, učestvovao je u izvođenju pobeda srpske vojske na Kumanovu, Bitolju, Bregalnici, Ceru i Kolubari. Prešao je albansku golgoru na rukama svojih vojnika, pošto je njegovo zdravstveno stanje bilo kritično. Godine 1916. upućen je na lečenje u Francusku. U očekivanju zajma od srpske vlade, kako bi mogao da nastavi lečenje u nekoj od francuskih banja, umro je 17. maja 1917. godine.

Sahranjen je u kapeli na ruskom groblju u Nici. Iako je sahrana bila sa svim vojnim počastima, Putnikov kovčeg je bio u podrumu te kapele privremeno, kako bi posle završetka rata bio prenesen u Srbiju. Međutim, Putnik je počivao u ovom podrumu narednih devet godina, jer je srpska vojska zaboravila čoveka koji je stvorio istu i doveo je u takvu spremnost da je mogla da odnosi pobede nad armijama koje su imale status velikih sila i viševekovnu vojnu tradiciju. Na insistiranje bivših Putnikovih vojnika i njegovih studenata preko dnevne štampe, država je tek 1926. godine dostojno sahranila vojvodu Radomira Putnika u grobnicu na Novom groblju u Beogradu.

Mnoge ulice, škole i trgovi nose njegovo ime, a kasarna u Gornjem Milanovcu nosi Putnikovo ime.

Nikola Petrović

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

NA DANAŠNjI DAN - 12. maja 1979. godine postavljeni su TV aparati u Gimnaziji “Takovski ustanak” (interna televizija). Zahvaljujući tome, 4. septembra iste godine, svi učenici popodnevne smene u svojim učionicama preko sistema školske mreže pratili su TV program iz Havane sa Šeste konferencije nesvrstanih zemalja na kojoj je, u generalnoj debati, govorio Josip Broz Tito.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

 

    U Republici Srbiji danas se proslavlja Dan pobede nad fašizmom, kao sećanje na dan kada je na snagu stupio Akt o kapitulaciji nemačkih oružanih snaga u Drugom svetskom ratu. Ovaj Akt je potpisan u Karlhorstu, predgrađu Berlina, 8. maja 1945. godine, ali je po moskovskom vremenu već bio 9. maj. SSSR je ovu kapitulaciju smatrao validnom, iako su saveznici, zajedno sa sovjetskim predstavnikom već jednu kapitulaciju prihvatili u Remsu 7. maja sa snagom važenja od ponoći 8. maja.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Kćerka moldavskog bojara i ruskog pukovnika Petra Ivanoviča Keška i moldavske princeze Pulherije Sturc, rođena je 2/14. maja 1859. godine. Udala se za kneza Milana Obrenovića 5. oktobra 1875. Imali su dva sina Sergeja koji je umro kao dete i Aleksandra – Sašu.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Dan zaštite prirode obeležava se danas i to je prilika da se ukaže na značaj očuvane prirode, a jedan od uslova da zaštićena područja opstanu očuvanih prirodnih karakteristika, jeste i ukupan odnos ljudi u Srbiji prema prirodi, saopštio je Zavod za zaštitu privrode Srbije.

Pored brojnih aktivnosti Muzeja rudničko-takovskog kraja u okviru brige o zaštiti kulturnog nasleđa naše opštine, a povodom obležavanja Dana zaštite prirode predstavljamo vam zaštićena prirodna dobra čiji upravljač je Muzej rudničko-takovskog kraja: 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Mistično maštoviti putopisac Evlija Čelebija

Evlija Čelebija (tur. Evliya Çelebi ili tur. Derviş Mehmed Zilli; rođen je 25. marta, 1611. u Istanbulu, a umro 1682. godine u Egiptu. ) je jedan od najslavnijih otomanskih putopisaca. Njegovi putopisi su od velikog značaja za istoriografiju.. Proputovao je Osmansko carstvo, a svoja zapažanja objavio u svom najznačajnijem delu, Sejahatname, zbirci od 10 tomova koja obuhvata sva njegova putovanja.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Rudničko-kačerski hroničari (9): Miloš N. Jovanović Lutovac (1934-2010)


Miloš N. Jovanović je rođen u Jarmenovcima 1934. godine u svešteničkoj porodici od oca Novaka ( rodom iz Lutova, Crna Gora) i majke Stanike Matić iz Jarmenovaca. Osnovnu školu završio u Jarmenovcima, nižu gimnaziju u Gornjem Milanovcu, učiteljsku školu u Kragujevcu, Pedagošku akademiju u Jagodini.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter


Operacije srpske vojske započele su 2. jula uzjutra. Obe Rudničke brigade nalazile su se u sastavu Ibarske vojske pod komandom đenerala Františeka Zaha. Ova vojska je trebalo da izvede demonstrativan napad prema Sjenici i time veže za sebe deo osmanskih snaga. Međutim, na početku rata dobila je zadatak da preduzme energični napad pravcem Javor – Sjenica – Bijelo Polje radi zauzimanja Raške oblasti i spajanja sa crnogorskim odredima. Ovaj zadatak je poveren Užičkoj, Šabačkoj i Rudničkoj brigadi I klase, potpomognuta sa dva bataljona Rudničke brigade II klase.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Strana 3 od 13

 

 

 

 

 

 

Go to top