Povodom 220 godina od rođenja kneza Aleksandra Karađorđevića, u Galeriji muzeja 8. oktobra sa početkom u 19 sati biće održano predavanje istoričara Aleksandra Marušića pod nazivom Knez Aleksandar Karađorđević (1806-1885) zaboravljeni srpski vladar.

Pored osnovnih biografskih podataka, posebna pažnja biće posvećena njegovom odrastanju i školovanju u emigraciji, vezama sa knezom Mihailom Obrenovićem, saradnji i sukobima sa ustavobraniteljima, svakodnevnom životu na njegovom dvoru, imetku koji je stekao, ali i odnosu sa svojim sinovima Petrom, Đorđem i Arsenom.

Karađorđev mlađi sin, Aleksandar, rođen je 11. oktobra 1806. u Topoli. Nakon više od četvrt veka provedenog u izgnanstvu, Ustavobranitelji su ga 1842. godine doveli na presto Srbije.

Uprkos dominantnom mišljenju da se radilo o slabom vladaru, Srbija je u njegovo doba ostvarila značajne rezultate na polju unutrašnjeg uređenja države. On lično važio je za čoveka koji je poštovao ustavom propisana načela.

U vreme njegove vladavine napisan je prvi nacionalni program tzv. „Načertanije“ Ilije Garašanina, donet je Građanski zakonik, osnovano je niz državnih ustanova, unapređeno je školstvo, a godišnji porez je sa 6 smanjen na 5 talira. Nakon Svetoandrejske skupštine, decembra 1858, napušta Srbiju. U izgnanstvu nastavlja miran emigrantski život, koji će okončati u Temišvaru 1885. u svojoj 79. godini.

Za vreme vladavine kneza Aleksandra Karađorđevića, 1853. godine, u Rudničkom okrugu učinjen je najznačajniji urbanistički poduhvat sa dalekosežnim posledicama za celokupan razvoj rudničko-takovskog kraja, izgradnja varoši Despotovice, današnjeg Gornjeg Milanovca.

gminfo.rs