UZINAT, foto: gminfo.rs
Milanovačko udruženje UZINAT, iznelo je javnim dopisom niz zapažanja koja se tiču kotlarnice na bio-masu za daljinsko otpremanje toplotne energije i o dobavljanju materijala za grejanje. Podsećaju i na niz pitanja koja za koja smatraju da su do dan-danas bez adekvatnog odgovora. U dopisu našoj redakciji navode:
„Na sednici SO Gornji Milanovac od 16. 6. 2021. usvojen je predlog projekta javno-privatnog partnerstva za dugoročnu isporuku toplotne energije u sistemu daljinskog grejanja JKP „Gornji Milanovac“. Potreba za ovakvim sistemom je ideja ugasiti ekološki štetne kotlarnice na mazut i smanjiti račune građanima za grejanje. Na toj sednici je Dejan Kovačević uporedio da jedan megavat-sat isporučene energije mazuta JKP košta 85,30€, a da će cena isporuke nove kotlarnice biti ne veća od 53,43€.
Prošlo je nešto više od godinu dana kako je kotlarnica puštena u rad. Na samom otvaranju, direktor firme „Energy constructions“ je izjavio da će uštede koje su planirali biti još veće zato što su fosilna goriva znatno poskupela. Da li su građanima koji koriste ovaj vid grejanja smanjeni računi za isto? I ako nisu, koji je razlog zašto je to tako?
Pored toga, ako je bio plan da se poveća kvalitet vazduha, zbog čega se kao gorivo u toplani koristi bio-masa koja je velike vlažnosti? Odnosno, zbog čega nije obezbeđeno adekvatno skladištenje i sušenje drvne „sečke“ već se ona nakon sečenja ostavlja na otvorenim poljima? A znamo da sirova, odnosno, vlažna drva oslobađaju 30 puta više čađi nego što je dozvoljeno.
Tu se javlja još pitanja. Gde se nabavlja bio-masa? Zar nije ideja da treba kao bio-masu koristiti ostatke nakon seče drva, ono što uglavnom ostaje da truli na mestima iskrčenih šuma? Takođe, zar ne treba koristiti iskrčeno nisko rastinje i na taj način podstaknuti ljude da ne dozvole zarastanje svojih parcela već da mogu prihodovati, kako od niskog rastinja tako i od granja koje se uglavnom baca? Ono što se još možemo zapitati je – odakle dolazi i na koji način se pravi bio-masa za našu toplanu?
Da li su stabla, koja se melju za kotlarnicu, isečena na parceli 40192/6, potes Ždreban, KO Gornji Milanovac? Ova parcela je nekada cela bila u vlasništvu Opštine Gornji Milanovac. A sada je, nećete verovati, 10% u njenom vlasništvu, a 90% pripada vlasniku firme koja je napravila kotlarnicu.
Pored toga, na parceli je urađeno upravo ovo što nije trebalo da se događa. Odneta su samo posečena stabla dok je granje ostalo da truli, a čak je, od strane neodgovornih građana, na pojedinim mestima ove parcele, počelo da se pravi smetlište.
A da li je bilo baš nužno seći „pluća“ našeg grada da bi sa njima ložili kotlarnicu, a sve u interesu manjeg zagađenja?
Kao što smo već naveli, bio-masa se melje od isečenih stabala koji se skladište na otvorenom prostoru, isto kao i sama bio-masa nakon toga. Tako izloženo kiši i snegu, doprema se do kotlarnice gde se loži. Da situacija bude još zanimljivija, mlevenje stabala izvodi firma „Wood Chips“, čiji je vlasnik, još jednom, isti kao vlasnik firme privatnog partnera.
Pored svih ovih zapažanja i nedoumica, imamo još i ove:
– Ko je dužan da nabavlja bio-masu za rad kotlarnice, Opština ili „Energy constructions“? Ko to plaća i po kojoj ceni?
– Kada i pod kojim uslovima je izvršena promena vlasništva parcele 40192/6, potes Ždreban, KO Gornji Milanovac sa Opštine na privatno lice? Koja je cena prodaje parcele?
– Da li su, zbog toga, drva isečena na ovoj parceli morala biti isplaćena njenom vlasniku? Koja je cena plaćene seče i stabala?
– Ko plaća zakup parcele 50002/1, potes Ražanik, KO Gornji Milanovac (vlasnik „Graditelj-holding“) na kojoj se skladište stabla za mlevenje i gde se isto sprovodi? Opština, „Energy constructions“ ili „Wood Chips“?
– Ko snosi trošak mlevenja stabala, Opština ili „Energy constructions“? Koliko iznosi taj trošak koji se plaća firmi „Wood Chips“?
Na isti način, javno-privatnim partnerstvom, najavljena je i rekonstrukcija i promena namene kule Doma kulture u hotel. Verujemo da bi se sa partnerstvima nastavilo i u drugim projektima, ali samo u projektima koji mogu da posluže za ispumpavanje novca iz budžeta Opštine.
Umesto da je projekat toplane izvelo Javno komunalno preduzeće, uz pomoć lokalnih firmi, i da sva uložena sredstva, ali i kasniji troškovi, ostanu u Opštini, takvi poslovi se dodeljuju „partnerima“.
Sa druge strane, zatvoreni bazen, projekat koji je veoma potreban, ali, nažalost, neisplativ, naša Opština finansira u celosti, bez da joj se nađe neko od „partnera“.„*
Udruženje UZINAT, G. Milanovac
(*Stavovi, informacije i sadržaji, koji su navedeni, nisu autorski sadržaji redakcije GMInfo, već pripadaju potpisanim ili citiranim političkim akterima.)
GMInfo.rs
