Muzej rudničko-takovskog kraja, Arhiv Srpske pravoslavne crkve i Udruženje Trebinjaca „Jovan Dučić“ u Beogradu predstavljaju dokumentarnu izložbu ARHIMANDRIT NIĆIFOR DUČIĆ (1832-1900) SRPSKI DUHOVNIK, ISTORIČAR I USTANIČKI VOĐA

Izložba o arhimandritu Nićiforu Dučiću upriličena je iz plemenite želje članova Udruženja Trebinjaca „Jovan Dučić“ u Beogradu da se obeleže sećanja na znamenite ljude trebinjskog kraja, a prema arhivskom materijalu iz fondova Arhiva Srpske Pravoslavne Crkve, uz blagoslov Svetog Arhijerejskog Sinoda Srpske Pravoslavne Crkve.

– Zbog aktuelne epidemiološke situacije zvaničnog otvaranja neće biti, ali svi zainteresovani mogu pogledati izložbu od utorka 14. jula do 3. septembra 2020. godine u Galeriji Muzeja, Sinđelićeva 7, radnim danima u terminu 7:30 – 19:00 a vikendom 11:00 – 16:00. Molimo posetioce da obavezno nose masku. U muzeju ne može biti više od pet osoba u isto vreme – kažu u Muzeju.

Znameniti Srbin kakav je bio arhimandrit Nićifor Dučić rođen je u trebinjskom selu Lug 1832. godine, krštenog imena Nikola, koje je u ranoj mladosti promenio u Nićifor – Pobedonosac – ime koje će obeležiti ceo njegov ovozemaljski život.

S uspehom je obavljao bogoslužbenu, prosvetnu, književnu i istorijsku delatnost. Svoj oslobodilački duh iskazao je još u manastiru svog postriga, Duži, pa kroz ceo hercegovački ustanak vojvode Luke Vukalovića, sve do borbi u Srpsko-turskim ratovima (1876-1878) komandujući vojnim dobrovoljačkim jedinicama.

Njegovom zaslugom osnovane su mnoge srpske škole u Hercegovini i Crnoj Gori. Svoju diplomatsku aktivnost započeo je kao posrednik u razgovorima kneza Nikole i kneza Mihaila 1866. godine oko zajedničke borbe za oslobođenje i ujedinjenje srpskog naroda.

U Beograd je došao na poziv Ilije Garašanina gde mu je 1868. godine predloženo da bude hirotonisan za episkopa u Šapcu, kao i još nekoliko puta u drugim eparhijama, što je on odbio, govoreći: „Što u meni nema koliko bi valjalo kaluđerske krotosti tome se ne treba čuditi, jer sam ja više vojnik, nego smerni, prepodobni monah. Ali poštujem i monaštvo srpsko“.

Jedno vreme je upravljao Žičkom eparhijom kada je u manastiru Žiči miropomazan kralj Srbije Aleksandar Obrenović. Arhijerejski sabor mu je 1886. godine dozvolio da nosi episkopsku mitru pri bogosluženju. Rad i stečeno obrazovanje na Velikoj školi u Beogradu a zatim i na Sorboni u Parizu doprineli su da ime arhimandrita Nićifora Dučića zauzme posebno mesto u naučnom, književnom i kulturnom životu Srbije u XIX veku. Za sobom je ostavio obiman književni rad.

Pored ostalog, bio je predsednik Srpskog učenog društva, upravnik Narodne biblioteke Srbije, redovni član Srpske kraljevske akademije, predsednik Odbora za škole i učitelje u srpskim zemljama pod turskom vlašću, predsednik Velikog duhovnog suda.

Odlikovan je mnogim srpskim, crnogorskim, ruskim i bugarskim odlikovanjima. Sahranjen je na Novom groblju u Beogradu uz vojne, crkvene i počasti Srpske kraljevske akademije.

Muzej RTK