„Slikarstvo i moj život su jedno isto“ – govorila je Ljubica Cuca Sokić, jedna od najvećih srpskih umetnica. Rođena 1914. godine u Bitolju, gimnaziju je pohađala u Beogradu gde je i studirala slikarstvo kod Bete Vukanović, Ljube Ivanovića i Ivana Radovića, a usavršavala se u Parizu. Bila je jedan od osnivača grupe „Desetorica“ i profesor Akademije likovnih umetnosti u Beogradu od 1948. do 1972. godine. Umrla je 2009. godine, u 95-oj godini života.
Osim po svom osobenom intimističkom slikarstvu, Ljubica Cuca Sokić će ostati upamćena i po testamentu kojim je svoja dela zaveštala muzejima širom Srbije, sa tačnim instrukcijama „gde će šta da ide“. Među povlašćenima se našao i naš Muzej kada je nakon njene smrti dobio na poklon sliku „STO SA VIŠE BOCA“ iz 1968. godine. Ovo delo pripada njenoj apstraktnoj „nerealnoj“ fazi, kada se umetnica već posvetila uprošćavanju formi i geometrizaciji elemenata i motiva, utvrđujući svoj osoben izraz.
Pored želje da njene slike pored beogradskih krase i druge muzeje u zemlji, slikarkina poslednja volja je bila i da se na najlepši način oduži organizatorima Prvog bijenala jugoslovenske minijaturne umetnosti kada je, 1989. godine u našem gradu, osvojila Grand-prix za oba svoja izložena dela „Bez naziva“.

Ana Bolović