Na Teodorovu (Todorovu) subotu rođeni su Miloš Teodorović Obrenović 1783. godine i njegov najmlađi brat Jevrem, 1790. godine. Miloš je rođen u martu a Jevrem u februaru. (Praznik Todorova subota je pokretan praznik, i praznuje se prve subote Vaskršnjeg posta).

Miloš Obrenović, najstariji od tri sina Teodora Mihailovića i Višnje Urošević, rodonačelnik dinastije Obrenović. Zajedno sa polubratom Milanom istakao se u Karađorđevom ustanku, posebno tokom Bitke na Ravnju. Postaje vođa Drugog srpskog ustanka i posle uspešnih vojnih akcija naLjubiću, Paležu, kod Požarevca, Kragujevca, itd. Pristupa pregovorima koji će trajati pune dve decenije i dovesti do konačnog oslobođenja Srbije. Izdejstvovao je autonomiju zemlje i značajno proširenje teritorije. Umire u Beogradu 1860. godine i sahranjen je uz najviše počasti u Sabornoj crkvi. Smatra se velikim zadužbinarom a posebno je bio vezan za rudničko-takovski kraj, odakle je započeta istorija slobodne Srbije.

Najmlađi brat kneza Miloša Obrenovića, Jevrem, rođen je u Dobrinji 9/20. februara 1790. godine. Tokom svoje karijere bio je upravnik nahija, komandant Podrinsko-savske komande, zatim predsednik Sovjeta kao i namesnik.

Najmlađi od braće Teodorović-Obrenović bio je jedini koji za to vreme stekao solidno obrazovanje. Takođe, prvi je od značajnijih ličnosti koji se u svakodnevnom životu počeo oslobađati istočnjačkog duha i navika. Posedovao je ličnu biblioteku, a u kućnom domu je imao klavir.

U braku sa Tomanijom Bogićević dobio je sina Miloša, oca budućeg srpskog kneza i kralja Milana. Upokojio se 8/20. septembra 1856. godine u Vlaškoj, tačnije tamošnjem mestu Manasiji, a grob mu se nalazi u manastiru Rakovici.